Grinin ağrıttığı mide

Grinin ağrıttığı mide
0 Beğen
0 Yorum

Bilinmezlikte savrulan bir yaprak olmak kimsenin hoşuna gitmiyor, değil mi? İnsan yürüdüğü yolun en azından bir kısmını görmek istiyor, bu çok normal. Önünü göremediğin bir yolda araba kullanmak şöyle dursun, küçük adımlarla yürümek bile istemezsin. Hep bir ışık ararsın, bir bilgiye ihtiyaç duyarsın. Karanlıkta bile en azından nereye gitmemen gerektiğini bilirsin. Buna "siyah" diyelim. Ama gri öyle değil. Gri, mide ağrıtacak kadar kötü bir şey.

Üstelik bu sadece ilişkilerde yaşanan bir şey de değil. İş, okul, bir başvuru, bir cevap bekleyen herhangi bir mesele... Pek çok alanda aynı şekilde can sıkıyor. Çünkü insan bir şey için mücadele ediyor, emek veriyor, zaman harcıyor ve haliyle bunun bir karşılığını bekliyor. Verdiği mücadelenin bir yola girmesini, bir yere varmasını istiyor. Belirsizlik tam da burada insanı yoruyor: emeğin karşılığı ne olacak, bilemiyorsun.

Kafan durmadan senaryo üretiyor, her ihtimali tek tek tartıyorsun. Geceleri uyku kaçıyor, gündüzleri motivasyon kalmıyor. Uykusuz ve isteksiz kalınca da asıl yapman gereken şeyleri yapacak gücü bulamıyorsun.

Bir de işin şu tarafı var: O gri süreç bir yerde bitmek zorunda. Bitmediğinde sadece yıpranmakla kalmıyorsun, başka şansların da gözünün önünden kayıp gidebiliyor. Beklerken geçen zaman, belki daha iyi olabilecek başka kapıları da kapatıyor. Bu yüzden net bir cevap, "evet" de olsa "hayır" da olsa, çoğu zaman belirsizlikten daha iyi bir son oluyor. Hiç değilse bir sonraki adımı atabiliyorsun.


Yorumlar (0)

Bu gönderi için henüz bir yorum yapılmamış.

Yorum Bırakın