Bir Sarılış Kadar

Gözlerine her baktığımda, dudaklarımın kenarı istemsizce gülümsüyor. Sanki içimde uzun zamandır sessizce bekleyen bir çocuk uyanıyor. Sana bakarken dünyayla ilgili bütün hesaplarımı unutuyorum.

Öpmek istiyorum seni. Sadece dudaklarını değil; sustuğun anları, gülüşünü, gözlerinin içindeki o huzuru…

Sonra sarılmak istiyorum. Öyle birkaç saniyeliğine değil. Kokuna karışacak kadar uzun, zamanın akmayı unuttuğu bir sarılış olsun istiyorum.

Ama olmuyor.

Aramızdaki mesafe bazen birkaç adım değil, koskoca bir ömür gibi geliyor.

Yine de biliyor musun?

İnsan en çok kavuşabildiğini değil, kavuşmayı hayal ettiği kadını severmiş.

Ben seni, her gece aynı özlemle yeniden seviyorum.