Umut

Duygularımızı mumyalayıp bedenimizin günbegün çürümesini izliyoruz.

Çünkü biz yarınlarda yaşıyoruz. 

Geçmişimizden kaçıp günümüzü, yarınların umuduyla tüketiyoruz. 

Oysa gerçekleşmeyecek biliyoruz

Godot gibi boş bir hayalin içinde kendimizi avutuyoruz

Ve bir gün insanoğlu olarak anlayacağız; yaşamanın nefes alıp vermekten ibaret olmadığını, hayallerin katilinin gelecek beklentisi olduğunu...