Berzahta bir gece

Ana rahmine dustugun gece Kendini yalniz hissettin mi? Suyun icinde usudun mu hic? Istemedigin seyler sana gida olarak verildigi icin isyankarlık büründü mü içinde? Ruhunun gidasiz kaldigi icin sitemkar miydin? O zaman bir ruhun var miydi Kendinden haberdarmiydin Ruhunun hangi bedenle butunlestigini merak ediyor muydun? Dunya alemine dogmak mi Yoksa karanlik anne kucagi mi seni daha ziyade mutlu ederdi? Ozaman bu cevabi biliyordun Cunku insan dogarken aglar... Ağladigin gun bilinmeze dogdugun icin mi Yoksa guven veren anne kucagindan ayrilisindan miydi? Yoksa anlattilar mi sana o ilk cigliginda dunyayi? Sevmeyi ögrendiginde gozunun yasini bakmadan hukum vermelerini Tutunacak eller arayacağını ama seni tutan her elin bir gün bırakabilcegi ihtimalini Soylediler mi? ?Şimdi soruyorsun kendine: "Neden ağladım o ilk gün?" O muazzam bilinmezlikte, Efendisi olamayacağın bir hayata mahkum edildiğini bildiğin içindi. ?Sen berzahtan çıktın, dünyaya düştün. Ama ruhun hâlâ o ilk yurdunu İnsanların insanları ağlatmadığı, İhtiyacın ziyade olmadigi Sadece var olduğun o ilk yurdu aramakta İnsan insani aglatirdi Sen bundan habersiz Henüz ozlem nedir bilmeksizin Dunyaya dustugun o ilk an Ruhun Kaybettigi Berzahi aramaktaydi. Dilara copur