Merhaba yine ben!
Bütün günü hiçliğe teslim ettim
hiçlik yuttu beni. oysa boğazında kalırım sanıyordum. öyle küçük lokma değildim, hele ağza alınacak? hiç öyle değildim!
sanmıştım...
meğer hiçliğin o koca dişleriyle parçalanacakmış benliğim!
değildim vallahi dengesiz değildim! aslına bakarsanız insan bile değildim. hiçliğin kendisiydim. onu besleyen, büyüten, dişlerini törpüleyen kim diye her soruşumda aynada yüzüme sırıtan yine bendim. Nasıl bir canavar dönüp dolaşıp kendiyle beslenir?
bu nasıl ikilem?



Yorumlar (0)
Bu gönderi için henüz bir yorum yapılmamış.
Yorum Bırakın